STRONA GŁÓWNA

TOBIE OJCZYZNO
- CICHOCIEMNI

POWSTANIE, ROZWÓJ, OPERACJE

ORGANIZACJA I SZKOLENIE

SELEKCJA I REKRUTACJA

UZBROJENIE I WYPOSAŻENIE

BARWA I ODZNAKI

DOWÓDCY

POWIEDZIELI
O GROM-ie

WYWIADY

GALERIA

BIBLIOGRAFIA

PODZIĘKOWANIA

LINKI

KSIąŻKI O GROMIE

LISTA MAILINGOWA

O PRAWACH AUTORSKICH

Gdański Dom Wydawniczy
- Kontakt

* * * * * * *

Copyright © by Sebastian Miernik & Gdański Dom Wydawniczy.
All rights reserved.

Żadna część tej strony nie może być reprodukowana i wykorzystywana bez zgody właścicieli praw.

Dowódcy

gen. Sławomir Petelicki (FOT. Archiwum GROM-u)     Sławomir Petelicki, generał brygady - urodzony 13 września 1946 r. w Warszawie. W 1969 r. ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra prawa. Ma za sobą ponad 30 lat służby wojskowej. Od 1969 do 1990 r. oficer wywiadu, pracujący przez 10 lat za granicą, między innymi od 1973 r. w polskiej placówce dyplomatycznej w Nowym Jorku był odpowiedzialny za kontrwywiad zagraniczny, po powrocie do kraju pracował w wywiadzie ekonomicznym, następnie przebywał w Szwecji. Przed objęciem dowództwa GROM-u był szefem Wydziału Ochrony Placówek MSZ. Jest specjalistą od dalekiego rozpoznania i dywersji, przed objęciem dowództwa GROM-u brał udział w wielu tajnych operacjach zagranicznych, między innymi  w 1971 r. w Wietnamie Północnym. 
Od 1990 r. do 19 grudnia 1995 r. organizator, a następnie dowódca JW 2305. Od 14 maja do 13 czerwca 1996 r. pełnomocnik premiera do walki ze zorganizowaną przestępczością. Od 6 grudnia 1997 r. ponownie objął stanowisko dowódcy JW 2305. W dniu 15 sierpnia 1998 r. awansowany do stopnia generała brygady. W okresie pełnienia służby wojskowej otrzymał: Krzyż Zasługi za Dzielność, Oficerski i Komandorski Krzyż Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski, Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju, amerykańskie odznaczenia bojowe Medal for Military Merit oraz medal Army Commendation. Ponadto jest honorowym członkiem 5. i 10. Special Forces Group (Grupy Sił Specjalnych Armii USA) "Zielonych Beretów" armii Stanów Zjednoczonych, jako żołnierz  wszechstronnie przeszkolony także w tych oddziałach. Posiada złotą odznakę GROM-u z wieńcem. Uzyskał m.in. uprawnienia skoczka spadochronowego wojsk powietrzno-desantowych, snajpera, płetwonurka, I dan judo i uprawnienia kierowcy pojazdów wojskowych. Jest specjalistą d/s desantu śmigłowcowego. 
W roku 2000 został wybrany "Gentlemanem Roku" przez czytelników miesięcznika "Gentleman". Obecnie jest Przewodniczącym Rady Fundacji Byłych Żołnierzy Jednostek Specjalnych "GROM". Przewodniczącym Rady Nadzorczej Spółki Grupa GROM, członkiem Rady Doradczej kierownictwa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Ponadto jest konsultantem strategicznym w firmie doradczej Ernst & Young Polska.1

 gen. Marian Sowiński (FOT. Archiwum GROM-u)   Marian Sowiński, generał brygady - urodzony 26 sierpnia 1951 r. w Rudzie. Absolwent trzech wyższych uczelni (Wyższa Szkoła Oficerska w Szczytnie, Akademia Spraw Wewnętrznych, Uniwersytet Warszawski). Od 1976 do 1989 r. pełnił służbę w Wydziale Zabezpieczenia (obecny Wydział Antyterrorystyczny Policji) w sekcjach bojowych, przechodząc przez wszystkie stanowiska, do zastępcy dowódcy włącznie. Uzyskał liczne specjalności, m.in. skoczka spadochronowego, płetwonurka, ratownika wodnego, sternika motorowego i jachtowego, instruktora szybkiej jazdy samochodem i inne. Po zwolnieniu ze stanowiska w 1990 roku, gdy podjęto decyzję o tworzeniu Grupy Reagowania Operacyjno - Manewrowego, znalazł się w grupie oficerów wytypowanych przez podpułkownika Petelickiego do nowo tworzonej jednostki. W formacji tej pełnił funkcję szefa sztabu - zastępcy dowódcy (do grudnia 1995 r.), a następnie dowódcy (od 19 grudnia 1995 do 6 grudnia 1997 r.). W 1997 r. uczestniczył w rozmowach delegacji polskiej z zastępcą sekretarza generalnego ONZ do spraw operacji pokojowych B. Miyetem oraz doradcą sekretarza generalnego ONZ do spraw wojskowych generałem van Kappenem, dotyczących udziału żołnierzy GROM-u w siłach szybkiego reagowania ONZ.  W okresie pełnienia służby w jednostce odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem za Dzielność, Srebrnym Krzyżem Zasługi. W dniu 25 sierpnia 1997 r. awansowany do stopnia generała brygady. Posiada złotą odznakę GROM-u.2

płk Zdzisław Żurawski (FOT. Archiwum GROM-u)  Zdzisław Żurawski, pułkownik - urodził się 23 listopada 1954 roku w Bielawie na Dolnym śląsku, tam też ukończył liceum ogólnokształcące. W 1973 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Po ukończeniu studiów służył w Batalionie Rozpoznawczym w Szczecinie kolejno na stanowiskach dowódcy plutonu i dowódcy kompanii. Po ukończeniu studiów w Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie (1982-1985) do 1986 roku pełnił służbę w Wydziale Rozpoznania w Stargardzie Szczecińskim, a następnie w latach 1986-1993 był dowódcą Batalionu Rozpoznawczego w Nadwiślańskich Jednostkach Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W latach 1993-1999 pełnił funkcję szefa Wydziału Rozpoznawczego NJW MSW. W latach 1999-2000 Dowódca Jednostki Wojskowej GROM. Ze stanowiska Dowódcy GROM odszedł na emeryturę. W czasie swojej wieloletniej służby ukończył wiele specjalistycznych kursów, m.in. kurs języka angielskiego III stopnia, Podyplomowy Kurs Operacyjno-Taktyczny w Akademii Sztabu Generalnego, Kurs Bezpieczeństwa i Współpracy Europejskiej w Niemczech, Kurs Negocjatorów Działań Antyterrorystycznych organizowany w MSW, Kurs Inspektorów Kontroli i Uzbrojenia.3


 Roman Polko, generał dywizji - urodzony 8 listopada 1962 r. w Tychach. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu na kierunku rozpoznawczym. Po promocji trafił do jednostki rozpoznania w Dziwnowie, następnie służył w 1. Pułku Specjalnym w Lublińcu na stanowiskach dowódcy: grupy specjalnej, plutonu specjalnego i kompanii specjalnej. Od 1992 r. brał udział w misji UNPROFOR w byłej Jugosławii. Po powrocie do kraju w 1994 r. rozpoczął studia w Akademii Obrony Narodowej, które ukończył z czołową lokatą. Podczas studiów był oddelegowany na ćwiczenia "Alle Begin", organizowane w Holenderskim Instytucie Obrony. Następnie objął stanowisko starszego oficera operacyjnego w krakowskich "Czerwonych Beretach". W Stanach Zjednoczonych ukończył kursy: "Rangersów", powietrzno desantowy i naprowadzania śmigłowców. Wiosną 1998 r. brał udział w ćwiczeniach odwodu strategicznego dowódcy SFOR w Bośni i Hercegowinie pod kryptonimem "Dynamic Response". Był dowódcą 6. Batalionu Desantowo - Szturmowego w Niepołomicach oraz od lutego 1999 r. 18. Batalionu Desantowo - Szturmowego z Bielska-Białej, który wchodził w skład NATO-wskiego kontyngentu KFOR w Kosowie. Podczas tej misji dowodził polską jednostką przez 10 miesięcy. W czerwcu 1999 r. brał udział w ćwiczeniach sił natychmiastowego reagowania "Adventure Exchange". Dowodzona przez niego Polska Jednostka Wojskowa KFOR uzyskała najwyższe oceny wśród innych jednostek KFOR. Awans na podpułkownika otrzymał w sierpniu 1999 r. W chwili mianowania był jednym z najmłodszych podpułkowników w Wojsku Polskim. Pułkownik Roman Polko jest też instruktorem spadochronowym i instruktorem narciarskim. Od 26 maja 2000 r. do 11 lutego 2004 r. decyzją ministra obrony narodowej pełnił funkcję dowódcy Jednostki Specjalnej GROM.
Wyróżniony m.in. w Stanach Zjednoczonych orderem św. Maurycego, medalem za zasługi (The Army Commendation Medal), dwukrotnie Medal for Military Merit, Złotym Krzyżem Amerykańskiej Ligi Morskiej.
W 2002 r. ukończył "Senior Defence Maanagament International Course" w Kalifornii, czyli kurs zarządzania zasobami dla generałów i ministrów, jak również rok później - przeznaczone dla przyszłych generałów - Podyplomowe Studia Strategiczno-Obronne w AON.4 24 lutego 2006 r. płk Roman Polko ponownie objął dowodzenie Jednostką Wojskową GROM. W dniu 31 marca 2006 awansowany na stopień generał brygady. 7 września 2006 roku, na wniosek Szefa BBN min. Władysława Stasiaka, Prezydent RP Lech Kaczyński powołał go na funkcję Zastępcy Szefa BBN.6


Tadeusz Sapierzyński (FOT. MON)Tadeusz Sapierzyński, pułkownik dyplomowany - urodzony 1 kwietnia 1958 r. w Miastku położonym w północnej części Polski. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu oraz Akademię Obrony Narodowej. Po promocji rozpoczął służbę w 25 batalionie rozpoznawczym jako dowódca plutonu rozpoznawczego. Pełnił służbę w tej jednostce do 1989 r. jako dowódca kompanii rozpoznawczej, oficer operacyjny sztabu i szef sztabu aż do chwili skierowania go na studia w Akademii Obrony Narodowej. Po studiach w lutym 1992 został wyznaczony na stanowisko Szefa Rozpoznania 6. Brygady Desantowo Szturmowej. Pod koniec 1993 roku został przeniesiony do Dowództwa Krakowskiego Okręgu Wojskowego gdzie w Oddziale Rozpoznania i WRE pełnił służbę do 1995 r. Kolejnym etapem jego służby było stanowisko dowódcy 10 bdsz wchodzącego w skład 6 BDSz. W 1999 r. po powrocie z misji stabilizacyjnej na Bałkanach pełnił obowiązki szefa sztabu 25 Brygady Kawalerii Powietrznej. W czerwcu 2000 r. został wyznaczony na stanowisko Szefa Oddziału Operacyjnego KPZ, a po jego przeformowaniu 2 KZ. W 2003 r. po powrocie z Bośni został wyznaczony na stanowisko Szefa Oddziału Operacji Specjalnych w Generalnym Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP. Posiada bogate doświadczenie wynikające z pełnienia obowiązków wykonywania obowiązków na stanowiskach dowódczych i sztabowych oraz pełnienia misji pokojowych ONZ i stabilizacyjnych. Był szefem sztabu i dowódcą PKW w misji UNDOF na Wzgórzach Golan w latach 1997-1998. Dwukrotnie brał udział w misji stabilizacyjnej SFOR w Bośni i Hercegowinie w latach 1998-1999 jako dowódca PKW i w latach 2003-2003 jako dowódca Nordycko Polskiej Grupy Bojowej wchodzącej w skład MND(N). Był dwukrotnie awansowany w drodze wyróżnienia. Pierwszy raz do stopnia ppłk i do stopnia płk po powrocie z misji SFOR w 1999 r. Oprócz Akademii Obrony ukończył szereg kursów. Do najważniejszych z nich należały:
Centrum Doskonalenia Oficerów w Rembertowie w 1987 r.
Kurs operacji ONZ w Kanadzie w 1996 r.
Kurs operacji pokojowych w Niemczech w 1996 r.
Kurs integracji z NATO w 2000 r.
Od 11 lutego 2004 r. decyzją ministra obrony narodowej jest dowódcą Wojskowej Formacji Specjalnej GROM. Posiada złotą odznakę GROM-u. 24 lutego 2006 r. przekazał dowodzenie płk. Romanowi Polko.5


Piotr Patalong (FOT. MON)Piotr Patalong, pułkownik - W 1985 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską we Wrocławiu oraz Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów (spadochronowy),w 1995 roku Akademię Obrony Narodowej, w 2005 roku Studium Operacyjno-Strategiczne. W latach 1992-1993 był na stanowisku oficera operacyjnego na misji UNPROFOR w b. Jugosławii, w latach 1996-1997 był zastępcą dowódcy PKW SFOR w b. Jugosławii, w 2004 roku był dowódcą 1 grupy bojowej PKW w Iraku. Pełnił służbę na różnych stanowiskach w wielu jednostkach: kompania specjalna 12 dywizji zmechanizowanej, 56 kompania specjalna, oficer sztabu 6 brygady desantowo-szturmowa, oficer pionu szkolenia 25 brygada kawalerii powietrznej, szef szkolenia 1 pułku szwoleżerów, dowódca 7 Batalionu Kawalerii Powietrznej, dowódca 18 Batalionu desantowo-szturmowego (2002-2004), dowódca 1 pułku specjalnego (2004-2006). 8 listopada 2006 roku objął dowództwo jednostki specjalnej GROM. 18 marca 2008 roku minister obrony Bogdan Klich odwołał go ze stanowiska i powierzył mu dowództwo 18 bdsz.7


Jerzy Gut (FOT. Sebastian Miernik)Jerzy Gut, podpułkownik - Zastępca płk Piotra Patalonga, przejął po nim dowodzenie GROMem. W latach 1999 - 2004 dowódca 6 batalionu desantowo szturmowego w Gliwicach.8














Dariusz Zawadka, pułkownik - 24 lipca 2008 r. płk Dariusz Zawadka został wyznaczony na stanowisko dowódcy jednostki specjalnej GROM, zastępując ppłk Jerzego Guta. Płk Dariusz Zawadka został powołany z rezerwy, gdzie był prezesem Grupy Grom. Wcześniej pełnił służbę w jednostce specjalnej GROM na różnych szczeblach dowodzenia w zespołach bojowych, m.in. w Iraku, Haiti, Kosowie.9








Przypisy:

1. Hubert Królikowski, "Wojskowa Formacja Specjalna GROM im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej", Gdańsk 2002, s. 217.
2. Ibidem, s. 218.
3. Ibidem, s. 219.
4. Ibidem, s. 219, Arkadiusz Bartosiak, Płk Polko GROM-owładny, "Playboy", nr 2, luty 2004, s. 42.
5. Serwis internetowy Ministerstwa Obrony Narodowej, wywiad z płk Tadeuszem Sapierzyńskim.
6.http://www.bbn.gov.pl/?strona=pl_cv_rpolko
7. http://www.bbn.gov.pl/?komenda=kronika_szczegoly&id=249 ,
Sławomir Galicki, Cenię cichych profesjonalistów, "MMS Komandos", nr 5/2005 (148), s. 13
8. http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article140108/GROM_stracil_dowodce.html
9. http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article212534/GROM_wycofany_z_Afganistanu_do_szkoly.html