|
Gdański
Dom Wydawniczy * * * * * * * Copyright © by
Sebastian Miernik & Gdański Dom Wydawniczy. Żadna część tej strony nie może być reprodukowana i wykorzystywana bez zgody właścicieli praw. |
Dowódcy
Przypisy: 1. Hubert
Królikowski, "Wojskowa Formacja Specjalna GROM im.
Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej", Gdańsk 2002,
s. 217. |
|||||
Sławomir Petelicki, generał brygady - urodzony
13 września 1946 r. w Warszawie. W 1969 r. ukończył studia na
Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując tytuł magistra prawa. Ma za
sobą ponad 30 lat służby wojskowej. Od 1969 do 1990 r. oficer
wywiadu, pracujący przez 10 lat za granicą, między innymi od 1973
r. w polskiej placówce dyplomatycznej w Nowym Jorku był
odpowiedzialny za kontrwywiad zagraniczny, po powrocie do kraju
pracował w wywiadzie ekonomicznym, następnie przebywał w Szwecji.
Przed objęciem dowództwa GROM-u był szefem Wydziału Ochrony
Placówek MSZ. Jest specjalistą od dalekiego rozpoznania i
dywersji, przed objęciem dowództwa GROM-u brał udział w wielu
tajnych operacjach zagranicznych, między innymi w 1971 r. w
Wietnamie Północnym. 
Marian Sowiński, generał brygady -
urodzony 26 sierpnia 1951 r. w Rudzie. Absolwent trzech wyższych
uczelni (Wyższa Szkoła Oficerska w Szczytnie, Akademia Spraw
Wewnętrznych, Uniwersytet Warszawski). Od 1976 do 1989 r. pełnił
służbę w Wydziale Zabezpieczenia (obecny Wydział
Antyterrorystyczny Policji) w sekcjach bojowych, przechodząc
przez wszystkie stanowiska, do zastępcy dowódcy włącznie. Uzyskał
liczne specjalności, m.in. skoczka spadochronowego, płetwonurka,
ratownika wodnego, sternika motorowego i jachtowego, instruktora
szybkiej jazdy samochodem i inne. Po zwolnieniu ze stanowiska w
1990 roku, gdy podjęto decyzję o tworzeniu Grupy Reagowania
Operacyjno - Manewrowego, znalazł się w grupie oficerów
wytypowanych przez podpułkownika Petelickiego do nowo tworzonej
jednostki. W formacji tej pełnił funkcję szefa sztabu - zastępcy
dowódcy (do grudnia 1995 r.), a następnie dowódcy (od 19 grudnia
1995 do 6 grudnia 1997 r.). W 1997 r. uczestniczył w rozmowach
delegacji polskiej z zastępcą sekretarza generalnego ONZ do spraw
operacji pokojowych B. Miyetem oraz doradcą sekretarza
generalnego ONZ do spraw wojskowych generałem van Kappenem,
dotyczących udziału żołnierzy GROM-u w siłach szybkiego
reagowania ONZ. W okresie pełnienia służby w jednostce
odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,
Krzyżem za Dzielność, Srebrnym Krzyżem Zasługi. W dniu 25
sierpnia 1997 r. awansowany do stopnia generała brygady. Posiada
złotą odznakę GROM-u.2
Zdzisław Żurawski, pułkownik - urodził się 23 listopada
1954 roku w Bielawie na Dolnym śląsku, tam też ukończył liceum
ogólnokształcące. W 1973 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole
Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Po ukończeniu
studiów służył w Batalionie Rozpoznawczym w Szczecinie kolejno na
stanowiskach dowódcy plutonu i dowódcy kompanii. Po ukończeniu
studiów w Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie (1982-1985) do
1986 roku pełnił służbę w Wydziale Rozpoznania w Stargardzie
Szczecińskim, a następnie w latach 1986-1993 był dowódcą
Batalionu Rozpoznawczego w Nadwiślańskich Jednostkach Wojskowych
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W latach 1993-1999 pełnił
funkcję szefa Wydziału Rozpoznawczego NJW MSW. W latach 1999-2000
Dowódca Jednostki Wojskowej GROM. Ze stanowiska Dowódcy GROM
odszedł na emeryturę. W czasie swojej wieloletniej służby
ukończył wiele specjalistycznych kursów, m.in. kurs języka
angielskiego III stopnia, Podyplomowy Kurs Operacyjno-Taktyczny w
Akademii Sztabu Generalnego, Kurs Bezpieczeństwa i Współpracy
Europejskiej w Niemczech, Kurs Negocjatorów Działań
Antyterrorystycznych organizowany w MSW, Kurs Inspektorów
Kontroli i Uzbrojenia.3
Roman
Polko, generał dywizji - urodzony 8 listopada 1962 r. w
Tychach. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Zmechanizowanych we
Wrocławiu na kierunku rozpoznawczym. Po promocji trafił do
jednostki rozpoznania w Dziwnowie, następnie służył w 1. Pułku
Specjalnym w Lublińcu na stanowiskach dowódcy: grupy specjalnej,
plutonu specjalnego i kompanii specjalnej. Od 1992 r. brał udział
w misji UNPROFOR w byłej Jugosławii. Po powrocie do kraju w 1994
r. rozpoczął studia w Akademii Obrony Narodowej, które ukończył z
czołową lokatą. Podczas studiów był oddelegowany na ćwiczenia
"Alle Begin", organizowane w Holenderskim Instytucie
Obrony. Następnie objął stanowisko starszego oficera operacyjnego
w krakowskich "Czerwonych Beretach". W Stanach
Zjednoczonych ukończył kursy: "Rangersów", powietrzno
desantowy i naprowadzania śmigłowców. Wiosną 1998 r. brał udział
w ćwiczeniach odwodu strategicznego dowódcy SFOR w Bośni i
Hercegowinie pod kryptonimem "Dynamic Response". Był
dowódcą 6. Batalionu Desantowo - Szturmowego w Niepołomicach oraz
od lutego 1999 r. 18. Batalionu Desantowo - Szturmowego z
Bielska-Białej, który wchodził w skład NATO-wskiego kontyngentu
KFOR w Kosowie. Podczas tej misji dowodził polską jednostką przez
10 miesięcy. W czerwcu 1999 r. brał udział w ćwiczeniach sił
natychmiastowego reagowania "Adventure Exchange".
Dowodzona przez niego Polska Jednostka Wojskowa KFOR uzyskała
najwyższe oceny wśród innych jednostek KFOR. Awans na
podpułkownika otrzymał w sierpniu 1999 r. W chwili mianowania był
jednym z najmłodszych podpułkowników w Wojsku Polskim. Pułkownik
Roman Polko jest też instruktorem spadochronowym i instruktorem
narciarskim. Od 26 maja 2000 r. do 11 lutego 2004 r. decyzją
ministra obrony narodowej pełnił funkcję dowódcy Jednostki
Specjalnej GROM. 
Tadeusz
Sapierzyński, pułkownik dyplomowany - urodzony 1
kwietnia 1958 r. w Miastku położonym w północnej części Polski.
Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu oraz
Akademię Obrony Narodowej. Po promocji rozpoczął służbę w 25
batalionie rozpoznawczym jako dowódca plutonu rozpoznawczego.
Pełnił służbę w tej jednostce do 1989 r. jako dowódca kompanii
rozpoznawczej, oficer operacyjny sztabu i szef sztabu aż do
chwili skierowania go na studia w Akademii Obrony Narodowej. Po
studiach w lutym 1992 został wyznaczony na stanowisko Szefa
Rozpoznania 6. Brygady Desantowo Szturmowej. Pod koniec 1993 roku
został przeniesiony do Dowództwa Krakowskiego Okręgu Wojskowego
gdzie w Oddziale Rozpoznania i WRE pełnił służbę do 1995 r.
Kolejnym etapem jego służby było stanowisko dowódcy 10 bdsz
wchodzącego w skład 6 BDSz. W 1999 r. po powrocie z misji
stabilizacyjnej na Bałkanach pełnił obowiązki szefa sztabu 25
Brygady Kawalerii Powietrznej. W czerwcu 2000 r. został
wyznaczony na stanowisko Szefa Oddziału Operacyjnego KPZ, a po
jego przeformowaniu 2 KZ. W 2003 r. po powrocie z Bośni został
wyznaczony na stanowisko Szefa Oddziału Operacji Specjalnych w
Generalnym Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP. Posiada
bogate doświadczenie wynikające z pełnienia obowiązków
wykonywania obowiązków na stanowiskach dowódczych i sztabowych
oraz pełnienia misji pokojowych ONZ i stabilizacyjnych. Był
szefem sztabu i dowódcą PKW w misji UNDOF na Wzgórzach Golan w
latach 1997-1998. Dwukrotnie brał udział w misji stabilizacyjnej
SFOR w Bośni i Hercegowinie w latach 1998-1999 jako dowódca PKW i
w latach 2003-2003 jako dowódca Nordycko Polskiej Grupy Bojowej
wchodzącej w skład MND(N). Był dwukrotnie awansowany w drodze
wyróżnienia. Pierwszy raz do stopnia ppłk i do stopnia płk po
powrocie z misji SFOR w 1999 r. Oprócz Akademii Obrony ukończył
szereg kursów. Do najważniejszych z nich należały: 
Piotr Patalong, generał brygady - gen.bryg. Piotr Patalong jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu (1985 r.), Akademii Obrony Narodowej (1996 r.), Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie (2009 r.), ukończył również Kurs Oficerów Operacyjnych NATO na Akademii Obrony Sił Zbrojnych Holandii (1996 r.), Podyplomowe Studia Operacyjno – Strategiczne na Akademii Obrony Narodowej (2005 r.), oraz kurs RANGER, PATHFINDER, JUMPASTER w Stanach Zjednoczonych.
Służbę rozpoczął jako dowódca plutonu rozpoznawczego w 12 Dywizji Zmechanizowanej. W tej samej dywizji zajmował stanowiska: dowódca grupy specjalnej 12 Kompanii Specjalnej, dowódca plutonu specjalnego 56 Kompanii Specjalnej, dowódca zespołu kadrowego 56 Kompanii Specjalnej.
Po ukończeniu studiów na AON w 1996 r. został przeniesiony do 6. Brygady Desantowo-Szturmowej gdzie objął stanowisko starszego oficera wydziału rozpoznawczego w sztabie 6 BDSz.
W latach 1997 – 2002 skierowany został do służby w 25 Dywizji Kawalerii Powietrznej gdzie obejmował kolejno stanowiska: zastępca szefa szkolenia 25 DKPow., szef szkolenia 1 Pułku Kawalerii Powietrznej, dowódca 7 batalionu Kawalerii Powietrznej. W styczniu 2002 r. powrócił do 6 BDSz na stanowisko dowódcy 18. Batalionu desantowo-szturmowego którym dowodził do 2004 r. W 2005 r. otrzymał rozkaz objęcia obowiązków dowódcy 1 Pułku Specjalnego Komandosów w Lublińcu.
W czerwcu 2006 r. w stopniu pułkownika wyznaczony został na stanowisko dowódcy JW. 2305 GROM, jednak w marcu 2008 r. po raz drugi wyznaczony został przez ministra Obrony Narodowej na dowódcę 18 bdsz. Od października 2008 r. roku pełnił obowiązki szefa sztabu w dowództwie Wojsk Specjalnych. 16 sierpnia 2010 r. został dowódcą Wojsk Specjalnych. 10 listopada 2010 r. awansowany na stopień generała brygady.
gen.bryg. Piotr Patalong trzykrotnie uczestniczył w misjach poza granicami kraju na stanowiskach: oficer operacyjny (UNPROFOR), szef sztabu - zastępca dowódcy PKW w Bośni i Hercegowinie (SFOR), dowódca Grupy bojowej w PKW Irak.
Posiada uprawnienia instruktora spadochronowego klasy mistrzowskiej.7
Dariusz Zawadka, pułkownik - 24 lipca 2008 r. płk Dariusz Zawadka został wyznaczony na stanowisko dowódcy jednostki specjalnej GROM, zastępując ppłk Jerzego Guta. Płk Dariusz Zawadka został powołany z rezerwy, gdzie był prezesem Grupy Grom. Wcześniej pełnił służbę w jednostce specjalnej GROM na różnych szczeblach dowodzenia w zespołach bojowych, m.in. w Iraku, Haiti, Kosowie. W dniu 12 sierpnia 2010 roku przekazał dowodzenie Jednostką pułkownikowi Jerzemu Gutowi.9
Jerzy Gut, pułkownik - Pułkownik Jerzy GUT jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu (1984 r.) Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (1996 r.), ukończył również Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów z zakresu działań specjalnych na Akademii Obrony Narodowej (1991 r.), studia podyplomowe Bezpieczeństwo Publiczne i Zarządzanie Kryzysowe na Akademii Pedagogicznej, kurs Bezpieczeństwo, a Terroryzm w Centrum Marschalla w Niemczech oraz Podyplomowe Studia Polityki Obronnej w Narodowym Uniwersytecie Obrony w Waszyngtonie.
Służbę rozpoczął jako dowódca plutonu rozpoznawczego 48. Kompanii Rozpoznawczej w 6. Dywizji Powietrzno - Desantowej w Krakowie. W tej samej dywizji zajmował stanowiska: dowódca
1. Kompanii Szturmowej w 10. Batalionie Powietrzno - Desantowym, dowódca 48. Samodzielnej Kompanii Rozpoznawczej, starszy oficer Wydziału Rozpoznawczego ds. Działań Specjalnych w sztabie 6. DPD. Następnie w 6. Brygadzie Desantowo - Szturmowej obejmował kolejno stanowiska: starszy oficer spadochronowy, zastępca dowódcy 16. Batalionu Powietrzno - Desantowego. W 1998 roku objął stanowisko starszego oficera Wydziału Rozpoznawczego w sztabie 6. BDSz.
W latach 2001 2004 dowodził 6. Batalionem Desantowo - Szturmowym.
W 2005 roku wyznaczony został na stanowisko szefa szkolenia 6. BDSz. Obowiązki te pełnił do marca 2007 roku, kiedy skierowany został do Jednostki Wojskowej GROM na stanowisko zastępcy dowódcy jednostki. Od stycznia 2009 do czerwca 2009 - był szefem sztabu Dowództwa Wojsk Specjalnych. Z tego stanowiska został skierowany na studia podyplomowe w Narodowym Uniwersytecie Obrony w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych, po powrocie w czerwcu 2010 pozostawał w rezerwie kadrowej MON.
Pułkownik Jerzy Gut trzykrotnie uczestniczył w misjach w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Bośni i Hercegowinie jako zastępca dowódcy 16 bPD, szef sztabu Nordycko Polskiej Grupy Bojowej oraz szef Wydziału Specjalnego w CJ2 Kwatery Głównej SFOR w Sarajewie. Od lipca 2004 do lutego 2005 był dowódcą 1 Grupy Bojowej PKW Irak.
5 sierpnia 2010 r. Minister Obrony Narodowej wyznaczył pułkownika Jerzego Guta na stanowisko dowódcy Jednostki Wojskowej GROM. 11 sierpnia 2010 r. obyło się przekazanie obowiązków dowódcy Jednostki Wojskowej GROM.
8